schrijfdagboek • een nieuw begin

17 september

Schrijven, het is een van de dingen die ik het allerliefste doe. Het geeft me energie, kracht, motivatie, inspiratie en enthousiasme. In de afgelopen jaren heb ik periodes gehad waarin ik enorm productief was, veel schreef, las, herschreef, sleutelde en schaafde. Maar wanneer ik kijk naar de afgelopen maanden, zou ik je niet eens meer kunnen zeggen wanneer de laatste keer was dat ik zo vervuld was door een verhaalidee waardoor ik alles om mij heen vergat.

Het dagelijks leven heeft de overhand genomen. Mijn werk, mijn familie en vrienden, álles werd belangrijker dan hetgeen wat ik het liefste deed. Ik wilde wel schrijven, ik kon het alleen niet meer. Zo nu en dan waagde ik een poging, maar nooit werd ik meer zo enthousiast dat het schrijven het enige werd waaraan ik kon denken. Nooit kreeg ik meer het gevoel dat schrijven hetgeen was wat mij verzadigde. Ik kon mezelf er niet meer in verliezen. 

De oorzaak heb ik nog niet met zekerheid kunnen achterhalen. Misschien een verlies van een interesse. Misschien de kritische stem die zich op dit vlak altijd in mijn hoofd bevindt en continu in twijfelt trekt wat ik eigenlijk aan het doen ben. Of misschien was het slechts een periode van rust die ik nodig had om alles weer op een rijtje te krijgen. Wellicht domweg een combinatie van alle drie. 

Hoe dan ook, de afgelopen tijd speel ik al een tijdje met een verhaalidee. En ik merk dat ik weer inspiratie krijg van alles wat ik zie, voel en hoor. Ik voel me inmiddels sterker dan ooit en wil het schrijven weer een kans geven. Het enige wat me nu nog rest is het beginnen met zetten van de eerste woorden. Het is nodig voor mij om van schrijven weer een plezierig werkwoord te maken in plaats van een ontastbaar iets. Daarom zal ik de komende tijd weer gaan ploeteren met woorden om te kijken in hoeverre het mij weer energie zal geven. Tot die tijd ben ik benieuwd: hoe zet jij jezelf aan het schrijven?

Liefs,
Nienke

0 opmerkingen